Mijn eerste Photoshop video

 
Niet alleen was dit mijn eerste video, maar er zit ook nog een leuk verhaal achter:
Toen ik deze video opnam was ik 18 of 19 jaar en, al zeg ik het zelf, al best goed in Photoshoppen. Mensen om mij vonden dat in ieder geval en stelden mij regelmatig vragen over het programma en mijn antwoorden losten steeds weer hun problemen op. Ik vond het toen al leuk om Photoshop uit te leggen. Er kwamen echter steeds meer vragen en daardoor had ik op een gegeven moment het plan opgevat om een aantal video’s te gaan opnemen zodat ik meer mensen er bij kon helpen.
 
Maar óó wat vond ik het spannend om mezelf op video te zetten! Elk foutje staat dan natuurlijk vast en daarbij dacht ik echt dat ik uitgelachen zou worden! Door die gedachtes heb ik het maanden voor me uit geschoven. Ik vond iedere keer weer een goede smoes om het niet te hoeven doen. “Nee dat doe ik later wel, nu heb ik geen tijd” en “Ik voel me nu niet zo goed, dus ik wacht tot een beter moment”. Dan was er dus weer dit en dan weer dat. Maar op een gegeven moment, toen ik met griep in bed lag (toen had ik de rust en tijd om na te denken) bedacht ik me iets heel belangrijks:
 
Ik zag ineens hóe lang ik dat opnemen al had uitgesteld! Daardoor kreeg ik een naar gevoel in mijn buik en werd er zelfs een beetje boos over, want: “Als ik dat zo blijf doen, komt het er natuurlijk nooit!” bedacht ik me.
 
Ik heb me nog een beetje kwader gemaakt door te bedenken waardoor ik het allemaal wel niet kon:
1) Ik was ziek (goede reden toch?),
2) en al was ik beter, had ik meestal geen tijd
3) Ik had geen microfoon
4) en geen geld om er een te kopen
 
Natuurlijk waren het niet echt die redenen die me tegen hielden, maar eigenlijk de angst om te falen.
 
Ook kon ik me toen ineens een ander moment, van toen ik een jaar of 7 was, voor de geest halen waarbij ik ook bang was om te beginnen, maar waar ik het wél voor elkaar heb gekregen. Het was zo’n moment waarbij je vrienden je uitdagen om iets te doen wat je eigenlijk niet durft. Ze wilden namelijk dat ik van het dakje van een klimrek afsprong. Zij hadden het al gedaan en nu moest ik nog. Ineens kon ik me ook herinneren waardóór het me toen gelukt is: “niet nadenken, doen!” Want eenmaal in de lucht kun je niet meer terug! Dus ik nam een aanloop en … sprong! Het gaf me zo’n kik dat ik natuurlijk nog een keer wilde…
 
Na me dat te bedenken, ben ik meteen mijn bed uitgekomen. Niet nadenken, doen!
(Excuus 1, “ziek”, getackeld! En dus ook meteen excuus 2, “geen tijd”. Ik had tijd om ziek te zijn dus nu ook voor deze video.)
 
Dan had ik natuurlijk nog een microfoon nodig en had “er geen geld voor”. Dat loste ik op door het huis te doorzoeken en al het kleingeld te verzamelen wat ik tegenkwam. Ik vond meer dan 10 euro. Daarmee ben ik naar de ‘Action’ winkel gelopen (ik woonde er tegenover) en heb daar een microfoon gekocht (3 euro, haha!) En had dus excuus 3 en 4 getackeld!.
 
Toen kon ik dus niet meer anders. Nu was het alleen nog de angst om te falen. Nogmaals heb ik tegen mezelf gezegd: “niet nadenken, doen!” Zo heb ik mezelf voor de computer geparkeerd en mezelf beloofd dat als het me lukt, ik mezelf mag trakteren op iets lekkers (ik had immers 7 euro over!). Zo gezegd zo gedaan. Nou ja, ik heb het wel 20x opnieuw gedaan voor ik tevreden was, en was het eigenlijk nog niet helemaal (voor mijn gevoel), maar de video was er! En wat was ik trots dat ik in ieder geval díe stap had gezet! Ik had mijn eerste video opgenomen en een wijze les geleerd! Namelijk: “Van uitstel komt afstel.” of in mijn eigen woorden “Begint eer ge bezint”!
 
Je kunt altijd uitstellen en dat gaat makkelijker dan je denkt! Want er is altijd wel een goed (ja echt goed) excuus te vinden. Maar die “later” komt vaak nooit omdat je ook op dat moment weer een nieuwe drempel zult tegen komen. Kortom: “Nooit is het goede moment, dus dan kun je het maar beter nu doen”. En die goede excuses? Die moet je gewoon uit de weg ruimen met een nog betere oplossing. Waar een wil is is een weg!
 
Ik durf te wedden dat jij hier ook met iets in je leven tegenaan loopt, want in denk dat iedereen dat wel heeft. Bijvoorbeeld alleen al met het Photoshoppen zou je dat kunnen hebben, want het leren van iets nieuws of het maken van een beeld wat je in je hoofd hebt, gaat voor veel mensen gepaard met angst om te falen. Want als je iets maakt, kunnen anderen (of jijzelf) daar een oordeel over hebben.
 
En als je dat herkent, zou je dit echt eens moeten doen:
Neem even een paar minuten de tijd om te bedenken (schrijf even op) wat je graag zou willen bereiken, doen en/of kunnen. Of het nou iets is wat je graag zou willen voor het leuke of omdat het goed voor je zou zijn, maakt daarbij niet uit. Kijk, heel eerlijk, of dit dingen zijn waarin jij jezelf zit tegen te houden door excuses te vinden. Kies er een uit je lijstje die schijnbaar onmogelijk is en vind dan toch een manier hoe het wel zou kunnen!
 
Als je die truc door hebt, wordt het photoshoppen pas echt leuk! Want ja, ook het leren van Photoshop kun je uitstellen!
 
Ik observeer mezelf graag en probeer het dan de volgende keer beter te doen. En als jij dit ook doet zou ik het heel tof vinden om jouw ervaring te mogen horen! Je kunt hieronder dit artikel een reactie plaatsen en misschien wil je ook even vertellen waar jij tegen aan ben gelopen en wellicht ook hoe je het toch voor elkaar hebt gekregen of hoe je van plan bent het voor elkaar te gáán krijgen.
 

Interessant artikel? Plaats een reactie!

(Je e-mail adres is niet zichtbaar voor anderen)